strój szamotulski
układanka puzzle

układanka ze strojem szamotulskim


Poniżej zobaczysz obrazek podzielony na pomieszane ze sobą fragmenty. Twoim zadaniem będzie złożenie ich w spójną całość. Jak? Przeciągaj myszką wybrane części obrazka w miejsca, w których - Twoim zdaniem - powinny się znaleźć. Jeśli zadanie wykonasz poprawnie, poznasz kilka tajemniczych słów z gwary wielkopolskiej i dowiesz się, co znaczą.

Układanka dostępna jest również w formie plików pdf.


  • Strój szamotulski. Puzzle dla dzieci
  • Strój szamotulski: puzzle
  • Strój szamotulski. Zabawy dla dzieci
  • Zabawy edukacyjne dla dzieci
  • Gry edukacyjne dla dzieci
  • Strój szamotulski: gry i zabawy
  • Strój szamotulski - układanka
  • Puzzle. Interaktywna układanka
  • Strój szamotulski: gra edukacyjna
Gry i zabawy dla dzieci
Interaktywne puzzle dla dzieci

Wiwat Wielkopolanom

Dziś nikt już nie posługuje się gwarą na co dzień, ale jej elementy wciąż są obecne w potocznej mowie mieszkańców Wielkopolski. Najlepiej znana jest gwara poznańska, z jej oryginalną wymową, swoistą gramatyką i niepowtarzalnym słownictwem.

Wiwat bratu memu, wiwat mnie samemu.
Wiwat i tej pannie,
Co tak ładnie patrzy na mnie.

Wiwat! Nieh żyją Wielkopolanie! Tylko oni palą ćmiki, noszą lumpy, jeżdżą bimbami, oszczędzają bejmy, uwielbiają szneki z glancem i pyry z gzikiem, i co chwila powtarzają słówko tej. Kolejarz jest tu kolejorzem, nauczyciel bakalorzem, fryzjer golarzem, a listonosz listowym. Małe zaś gzuby - i chłopoki, i mele - zajadając się melkami recytują zabawną rymowankę:

W antrejce na ryczce
Stały pyry w tytce.
Przyszła niuda, spucła pyry,
A w wymborku myła giry.


ćmik - papieros; lumpy - ubranie; bimba - tramwaj; bejmy - pieniądze, szneka z glancem - drożdżówka z lukrem; pyry z gzikiem - pyry z twarogiem; tej - ty, charakterystyczna forma zwracania się do znajomych; gzuby - dzieciaki. chłopok - chłopak; mela - dziewczyna; melki - cukierki

W przedpokoju na stołku
Stały ziemniaki w papierowej torbie.
Przyszła świnia, zjadła ziemniaki,
A w wiadrze umyła nogi.

Podręczny słowniczek gwary poznańskiej »