Strój żywiecki

Ciekawostki regionalne

Interaktywnym grom i zabawom towarzyszą ciekawostki związane ze strojem żywieckim i regionem, z którego pochodzi. Początkowo niewidoczne, pojawiają się na ekranie jako nagrody za poprawne rozwiązanie zadania.
Tu w jednym miejscu zebraliśmy je wszystkie.

Strój żywiecki. Ciekawostki regionalne
Gwara górali żywieckich

En, ten, wen, jes to ten

Znane dziecięce wyliczanki napisane gwarą żywiecką uzupełniają interaktywne puzzle ze strojem żywieckim »

Okolice Żywca zamieszkują górale. Ich obyczaje, muzyka, mowa i strój różnią się od tradycji mieszczan żywieckich. Przeczytaj znane wszystkim dzieciom w Polsce rymowanki-wyliczanki, ale napisane w gwarze góralskiej.

1.
Mało nos, mało nos do piecynio chleba,
Jono nom, jono nom tu jednej potrzeba.

2.
Po syrokim stawie, stawie
Pływajom łabyndzie, pływajom łabyndzie.
Kto pory nie znojdzie
Ton niezdarom bydzie.
Momy, momy niezdarę takiego, niezdarę takiego
Co nie łumioł znaleźć przyjaciela swego!

3.
Kosi kosi łapci, pojedziem do babci.
Łu babci podwórze ciekawe i duze.
Kury ziorka jedzom, gonsi sobie chodzom,
Kogut kukuryku, siedzi na patyku.
En, ten, wen, jes to ten!

Beskid Żywiecki. Zabawy dla dzieci »

Regionalna kuchnia żywiecka

Specjały kuchni żywieckiej

Regionalne ciekawostki kulinarne towarzyszą naszej interaktywnej wykreślance »

Podstawą kuchni żywieckiej są ziemniaki i kapusta. Wśród regionalnych przysmaków znajdziemy podpłomyki (pieczywo w formie placuszka), prażuchę (kluski z prażonej mąki i ugniecionych ziemniaków), kłoconki (ziemniaki ze słoninką), parzonki (kluski nadziewane owocami) oraz bryndzę (ser z owczego mleka). Jest też kiełbasa przyrządzana na wiele sposobów - parzona, pieczona, wędzona lub podsuszana, każda wyborna i przepyszna.

Klasyczna kiełbasa żywiecka »

Legendy żywieckie

Legenda o pochodzeniu nazwy Żywiec

Po rozwiązaniu gry pamięciowej usłyszysz fragment żywieckiego poloneza oraz poznasz jedną z żywieckich legend »

Przed laty u stóp góry Grojec mieszkała boginka Żywia. Była piękna, dobra i mądra, i znała tajemne zioła, którymi leczyła mieszkańców pobliskiego miasteczka. Pewnego dnia o pomoc poprosił boginkę król Bolko, poszukujący leku dla chorej córeczki. Niestety, żadne z ziół nie pomagało! Królewna umierała. Rozżalona Żywia rozpłakała się wówczas rzewnie. I stał się cud. Łzy boginki zamieniły się w źródełko o leczniczej mocy. Kilka kropel uzdrowiło królewską córkę. Wdzięczny ojciec na cześć boginki nazwał miasteczko Żywcem, a w herbie umieścił wizerunki towarzyszących jej zwierząt - żubra i orła.

Poznaj więcej żywieckich legend »